على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1225
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
حرارة ( har rat ) م . ع . حرحرا و حرورا و حرارة . مر . حر . حرارت ( har rat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرمى و تاب و گرما و شوق . و غضب و حرارت داشتن : گرم بودن و غضبناك گشتن . حراز ( har z ) ا خ . ع . كوهى در مكه و آن غير از حراء است . و روستائى بيمن . و نام پسر عوف بن عدى و من نسله الحرازيون . حراز ( her z ) م . ع . محارزة و با هم مزاح كردن كه بدشنام ماند . حرازة ( har zat ) م ع . حرز المكان حرازة ( از باب كرم ) : استوار گرديد آن جاى . حرازيون ( har ziyyuna ) ا . ع . گروهى از تازيان از نسل حراز بن عوف بن عدى . حراس ( horr s ) ع . ج . حارس . حراسة ( her sat ) م . ع . حرسه حرسا و حراسة ( از باب نصر ) : نگهبانى كرد آن را . حراست ( her sat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاسبانى و نگهبانى و حمايت . و حبس و محافظت . و حراست كردن : محافظت و پاسبانى كردن . و داورى نمودن . و نگهبانى كردن . حراسن ( har san ) ا . ع . نوعى از ماهى . حراسين ( har sin ) ا . ع . شتران لاغر . و سالهاى قحط ناك ( واحد آن نيامده ) . حراش ( her c ) ا . ع . ج حرش . حراش ( harr c ) ا . ع . مار سياه ديرينه سال بدانجهت كه سوسمار صيد كند . حراشا ( har c ) ا . پ . خردل برى . حراشين ( har cin ) ع . ج . حرشون ( haracun ) . حراص ( horr s ) ع . ج . حريص . حراض ( her z ) م . ع . محارضة . مر . محارضة . حراض ( harr z ) ا : ع . اشنان سوزندهء جهة شنمار . و گچپز و آهكپز و اشنانفروش . حراضة ( har zat ) ا . ع . درازى اندوه و بيمارى و بر جا ماندگى . حراضة ( har zat ) م . ع . حرض فلان حراضة و حروضة و حروضا ( از باب سمع و كرم ) : دراز شد بيمارى و اندوه فلان . و فاسد شد و بلايه گرديد . و نزديك بمرگ رسيد . حراضة ( harr zat ) ا . ع . بازار اشنان فروشان . حراف ( her f ) م . ع . محارفة . مر . محارفة . حراف ( harr f ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - زبانآور و تيز زبان . حرافه ( har fat ) ا . ع . تندى و زبان گزى . حرافة ( har fat ) م . ع . حرف الشيئ حرافة ( از باب كرم ) : تند و زبان گز گرديد آن چيز . حرافت ( har fat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حدت و تندى و زبانگزى . حرافد ( har fed ) ا . ع . شتران اصيل و نجيب . حرافذ ( har fez ) ع . ج . حرفذة . حرافش ( hor fec ) ا . ع . مار خبيث . حرافض ( har fez ) ص . ع . ابل حرافض : شتران لاغر تهيگاه برآمده و رام . حراق ( her q ) اوص . ع . كسى كه فساد نمايد در هر چيزى . و آنچه خرما بن را بوى گشن دهند . و نار حراق : آتش پاك سوزنده كه باقى نگذارد چيزى را . و رمى حراق : رمى سخت . حراق ( her q ) م . ع . حارق محارقة و حراقا . مر . محارقة . حراق ( hor q ) ا . ع . آب سخت شور . و سوختهء چقماق . و اسب بسيار دونده . و كسى كه فساد كند در هر چيز . و آنچه بدان خرما بن را گشن دهند . حراق ( harr q ) ص . ع . سوزان و سوزنده و فتنهانگيز . حراق ( horr q ) ا . ع . آب سخت شور . و سوختهء چقماق . حراقات ( harr qat ) ا . ع . ج . حراقة . حراقة ( hor q t ) ا . ع . سوختهء چقماق . و آنچه باقى ماند از جامهء سوخته . حراقة ( harr qat ) ا . ع . جاى سياه زغال گران و گچ گران . و نوعى از كشتيهاى بصره كه بوى نفط اندازى كنند بسوى دشمن . ج : حراقات . حراقة ( horr qat ) ا . ع . شمشير بسيار بران . و سوختهء چقماق . حراقف ( har qef ) ع . ج . حرقفة . حراقم ( har qem ) ا . ع . چرم سرخ . و نوعى از سرخى كه شراك نعل را بدان رنگ كنند . حراقيص ( har qis ) ع . ج . حرقوص . حراك ( har k ) ا . ع . جنبش . يق ما به حراك . حراكك ( har kek ) و حراكيك ( har kik ) ع . ج . حرككة . حرام ( har m ) اوص . ع . نابايست و ناروا - ضد حلال . و رجل حرام : مرد محرم . ج : حرم ( horom ) . و ابن حرام : حرامزاده . و بلد الحرام : مكه . و الشهر الحرام : ذى قعده ذىحجه و محرم و رجب . و مسجد الحرام : مسجدى كه در آن خانهء كعبه واقع است . و البيت - الحرام : خانهء كعبه . و حرام الله لا افعل